Opuszczona cegielnia, Sztutowo

Cegielnia w Sztutowie to dawny zakład produkcyjny o wielowarstwowej historii, nierozerwalnie związanej z dziejami regionu oraz tragizmem II wojny światowej.

Przed 1939 rokiem obiekt funkcjonował jako prywatny, niemiecki zakład ceramiczny. Wykorzystywał on bogate lokalne złoża gliny do produkcji materiałów budowlanych. Po wybuchu II wojny światowej i utworzeniu w Sztutowie niemieckiego obozu koncentracyjnego, cegielnia została przejęta przez SS. Stała się miejscem katorżniczej pracy przymusowej więźniów KL Stutthof. Więźniowie pracowali tam w nieludzkich warunkach przy ręcznym wydobyciu surowca i formowaniu cegieł, co dla wielu z nich skończyło się śmiercią z wycieńczenia. Po zakończeniu wojny i przejęciu obiektów przez polską administrację, w latach 50. XX wieku wznowiono produkcję cegieł na potrzeby odbudowy kraju. Zakład zamknięto na początku lat 60. (około 1961 roku) z powodu wyczerpania okolicznych złóż gliny. W latach 70. budynki przez krótki czas służyły jeszcze jako suszarnia zbóż. W kolejnych dekadach brak nadzoru, zmiany właścicieli oraz grabieże doprowadziły kompleks do całkowitej ruiny. Dziś po dawnej cegielni pozostały jedynie niszczejące fragmenty murów.