Upadowa, czyli wyrobisko byłej kopalni Mars.

Dojazd i dojście bezproblemowe, widać ją z drogi a zaparkować można przy drodze, bo szeroka i ruch mały.

Co do samej upadowej, to nie zalecam zapuszczania się do środka bez powietrza, im niżej tym mniej tlenu aż można trafić na całkowity brak i nie wyjść.

Dwa opuszczone bloki, długi, krótki i kontener. Budynki jednopiętrowe, mają parter i pierwsze piętro. Nic ciekawego. Puste mieszkania, pojedyncze pozostałości po budowie. Również mało graffiti i śmieci, po prostu pustka. Wejście łatwe, koło kontenera kraty w płocie są odchylone, można też obejść płot od drugiej strony albo po prostu go przeskoczyć. Brak ochrony, kamer ani czujek. W kontenerze mieszka bezdomny, bezdomni mieszkają też w ostatnim z budynków w dłuższym bloku, ale ich nie spotkałem. Ogólnie to nic ciekawego.

Przebiegała kiedyś linia Warszawa-Sochaczew--Łowicz-Łódź-Kalisz Wiadkut z 1902r.

Wejście przy głównej bramie po lewej (zniszczone ogrodzenie)

Grand Hotel Milano

https://www.urbex-travel.com/grand-hotel-milano/

Pałac w Paruszewie – pałac znajdujący się w gminie Strzałkowo w powiecie słupeckim, wybudowany w XIX w. z inicjatywy Waleriana Hulewicza, a następnie przebudowany (architekt – Stanisław Mieczkowski) w 1910 r. przez ówczesnych właścicieli – Janinę z Hulewiczów i Stanisława Błociszewskiego.

Dwukondygnacyjny obiekt został wykonany z cegły na planie litery "T". Od frontu znajduje się portyk z czterema kolumnami jońskimi zwieńczony trójkątnym frontonem zawierającym herby właścicieli: Ostoja – Błociszewskich (po lewej) i Nowina – Hulewiczów (po prawej). Po zakończeniu II wojny światowej budynek został przejęty przez Skarb Państwa po czym utworzono w nim biuro gospodarstwa rolnego (PGR), mieszkania i stołówkę dla pracowników oraz przedszkole. W XX w. pałac był dwukrotnie remontowany. W 1973 r. i w 1982 r. dokonano naprawy elewacji i tarasu, a piwnice zaadaptowano do utworzenia sali klubowej.

Wokół pałacu rozciąga się park o powierzchni 5 ha z pierwszej połowy XIX w., który został częściowo przekształcony na początku XX w. Z przepływającego strumienia utworzono kanał wodny, który zasilał staw znajdujący się w północno-zachodniej części parku. Przez wiele lat założenia parkowe uległy zatarciu. Park porósł chwastami, obumarła część drzew, a staw uległ zanieczyszczeniu. Jednak w latach 2006-2007 z inicjatywy Starosty Słupeckiego dokonano jego częściowej restauracji. Usunięto zniszczone rośliny, oczyszczono teren i wypielęgnowano nasadzenia